Bez liku jest miejsc na Warmii, gdzie drzewa z narcystycznym wręcz upodobaniem przyglądają się swojemu odbiciu.
To śródleśne jezioro jest jednym z takich dendrologicznych zwierciadeł, choć nie tylko taką rolę wyznaczyła Mu Pani Przyroda.
Nie, nie jest tym, czego zapewne oczekiwaliście. Nie jest zagubionym w - niezbadanej ludzkim szkiełkiem i okiem - dziczy, gdyż ten kto wie, gdzie szukać, odnajdzie je bez trudu. Nie jest dziewiczym, gdyż niejeden kajak i niejedna łódź rybaka skradła jego niewinność. Nie jest też ptasim rajem, gdyż ptaki gości rzadko.
Czym zatem jest?
Jest Miejscem. Fragmentem Ziemi, który lubię. Nie zawsze, ale bywa, że bardzo.
PS. Rzadko widywany przykład przyjaźni międzygatunkowej. Norka amerykańska (czyli wizon) na spacerze ze swoim najlepszym przyjacielem - rakiem błotnym.
