Tym razem zwięźle, jak na międzypost przystało. Ponieważ fotografią przyrodniczą zajmujemy się wyłącznie amatorsko i nie możemy poświęcić jej tyle czasu, ile byśmy chcieli, musimy rozważnie planować kolejne wyjścia w teren. Najczęściej naszą uwagę przykuwają tereny otwarte - łąki, rozlewiska i mokradła. Wynika to przede wszystkim z faktu, że możemy tam spotkać relatywnie najwięcej gatunków. Od czasu do czasu zaglądamy również do lasów. Co prawda, te ostatnie interesują nas w zdecydowanie mniejszym stopniu, ale jest pewien wyjątek, który powoduje, że rzucamy wszystko i ruszamy między drzewa. Zapewne domyśliliście się bez trudu, że chodzi o rykowisko. Ci z Was, którzy uczestniczyli w tym niesamowitym misterium, dokładnie wiedzą o czym piszę. Tym, którzy jeszcze tego nie dostąpili, napiszę krótko - zróbcie to tej jesieni! Co prawda najciekawsza część rykowiska jest jeszcze przed nami, ale pierwsze symptomy tej perły w koronie jesieni, są już coraz bardziej widoczne.
W tym roku, tak jak w ubiegłym, postaramy się śledzić poczynania jeleni na Warmii, ale także poza nią. Mamy nadzieję, że pogoda dopisze, grzybiarze odejdą, rajski Paweł odnajdzie zaginiony, magiczny repelent, a byki napompują się testosteronem po same róże.
PS. Tym z was, którzy chcieliby posłuchać, jak ryczą warmińskie byki, chętnie podpowiemy, gdzie najłatwiej znaleźć je w okolicach Olsztyna.
PS. Tym z was, którzy chcieliby posłuchać, jak ryczą warmińskie byki, chętnie podpowiemy, gdzie najłatwiej znaleźć je w okolicach Olsztyna.
